Czasem zastanawiam się, co z literatury naszych czasów przetrwa i jak czytelnicy za dwadzieścia-trzydzieści lat będą na nią spoglądać. Nie łudźmy się - większość z tego, co się wydaje, co się pisze, nawet z pozycji nagradzanych i pozytywnie recenzowanych ginie w gąszczu tysięcy innych tytułów. Zdaje się, że najłatwiej mają biografie, książki historyczne i - może - reportaże. Gatunki informacyjne, po które sięgną czytelnicy i czytelniczki zainteresowani danym tematem. Sam najczęściej wracam do takich właśnie książek. Na powroty do prozy nie mam wiele czasu. Niekiedy jednak wyciągnę rękę po...

No siema ziomale. Ministerstwo Wątpliwych Min. Rozmowy z Pawłem Sołtysem nie należą do łatwych, tu trzeba być uważnym, może trochę ostrożnym. Mnie jakoś paraliżuje ten człowiek. Przez ostrość widzenia i literacki kunszt. Przez szacunek do materii. Podcast już niedługo. #zdaniemszota #pawełsołtys #nieradość #czarne #podcast

Post udostępniony przez Zdaniem Szota (@zdaniem_szota) Wrz 24, 2019 o 7:26 PDT

"Nieradość" Pawla Sołtysa utkana jest wokół takich właśnie powidoków, malarskich obrazków, niejasności, braków, opuszczeń i sugestii. Kilka z tych opowiadań powinno przejść do historii literatury, niektóre niekoniecznie, bo autor ma - jak na mój gust - czasem niebezpieczne tendencje do rozpływania się we własnej frazie. Ale to się wybacza, bo taka "Pani Halszka" to tekst, że szczęki opadają. Czytam "Nieradość" po raz drugi, co mi sie nie zdarza już od dawna. Nie z zachwytu, ale z wątpliwości i szacunku. I z powodu rozmowy, bo umówiliśmy się na nagranie. A ja lubie być dobrze przygotowany.

Cieszynka! #zdaniemszota #pawełsołtys #pablopavo #czarne

Post udostępniony przez Zdaniem Szota (@zdaniem_szota) Lip 4, 2019 o 7:32 PDT

Prawie dwugodzinna rozmowa o pisaniu, poezji i prozie... super! #kurzojady #pawełsołtys #joannalech #wojciechszot

Post udostępniony przez Kurzojady (@kurzojady_insta) Lis 6, 2018 o 11:11 PST

“Nie czytaj teraz tego” mówił mi M., gdy kilka dni po śmierci pieska Czarka z księgarni Czarnego przytaszczyłem dwa tomy opowiadań “O kotach” i “O psach”. Uznałem jednak, zgodnie z prawdą, że jeśli to jest dobra literatura, to M. miał rację i wyrządzi mi ona raczej krzywdę; jeśli zaś jest to literacki przeciętniak, to nawet największa żałoba nie sprawi, że się wzruszę, a synapsy mózgu mego zaśpiewają żałośniej.  Zatem wyrok - wybitny to jest Krzysztof Varga, bardzo dobrzy Rejmer, Sołtys i Stasiuk, ciekawa Pustkowiak, a pozostałe teksty oczywiście są na niezłym poziomie, ale raczej nie...

Nic lepszego nie mogło dziś wpaść w moje ręce. #kurzojady #koty #psy #olaniepsuj #gosiaherba #czarne #zwierzątka

Post udostępniony przez Kurzojady (@kurzojady_insta) Paź 17, 2018 o 8:00 PDT

Nike 2018. Dla kogo? Czekamy na wasze typy. #kurzojady #marcinwicha #annabikont #jerzykronhold #ewalipska #wojciechbonowicz #pawełsołtys #mikołajgrynberg

Post udostępniony przez Kurzojady (@kurzojady_insta) Paź 5, 2018 o 4:23 PDT

Znamy już 7 książek-finalistek Nagrody Literackiej Nike. Anna Bikont, Jerzy Kronhold, Ewa Lipska (brak na zdjęciu, bo zgubiłem), Paweł Sołtys, Mikołaj Grynberg, Wojciech Bonowicz i Marcin Wicha mają szansę na główną nagrodę. Gratulujemy, bardzo się cieszymy, bo o wielu z tych książek pisaliśmy naprawdę entuzjastycznie. Smuci brak powieści w finale - to nie był dobry rok dla opasłych fikcji. Za to fantastyczny rok dla form skromniejszych.

Kto waszym zdaniem wygra?

Już dzisiaj wieczorem dowiemy się do kogo powędruje Paszport Polityki. Mieliśmy w tej edycji przyjemność zgłosić własne nominacje i bardzo nas cieszy obecność w finale Anny Cieplak, ale nie smucą a również radują książki Pawła Sołtysa i Marcina Wichy. Szykujemy tiule i ekonorki, poprawiamy ostatnie szczegóły naszych kreacji i już wieczorem olśnimy Teatr Narodowy. Mamy co prawda ochotę na odwiedzenie tego przybytku w strojach służbowo-transportowych a więc w ciuchach rowerowych ale aż takimi atrakcjami tej imprezy nie chcemy być. And the winner is... do przeczytania wieczorem! #kurzojady...