"Otóż, kobieta musi mieć pieniądze i własny pokój, jeśli ma uprawiać twórczość literacką"* – pisała Virginia Woolf. Zapomniała przy tym dodać, że pokojówka i gosposia też w tej sytuacji pomaga. Gosposia nazywała się Nellie Boxall. Świat śledzący wiadomości literackie przypomniał sobie o jej istnieniu dopiero w 2026 roku, gdy w angielskim domu aukcyjnym wystawiono na licytację egzemplarz "Orlando" Woolf z dedykacją dla Boxall. Boxall urodziła się w Farncombe, 50 km na południowy zachód od Londynu. Była najmłodszym z dziesięciorga dzieci. Po śmierci matki podjęła pracę jako pomoc...

“Ona kaszląca, słaba, On skurczony we dwoje”. Czyli Kurzojady i Zdaniem Szota w jednym studiu. Jak to się skończyło? To trzeba zobaczyć. *** - Jako recenzentka unikam autofikcji. I książek osób, które znam, bądź znałam, gdyż kończyło się to dla mnie źle - mówi Olga Wróbel, Kurzojady. Wróbel: - Nie mam w sobie hamulca, który by sprawił, że nie pojechałabym po czyjejś książce tylko dlatego, że tę osobę znam. Wielokrotnie kończyło się to dla mnie nieprzyjemnie. Muszę dodać, że sama autofikcja bardzo mnie interesuje. Na przykład taka Zofia Bystrzycka i jej książka z lat 70. XX...

Znacie te miłe osoby? Może nie, ale jest duża szana, że znacie książki, które wydawali. W 2026 roku, po pięciu latach działalności, Agata Chmielecka i Filip Fierek zamknęli Wydawnictwo Drzazgi, które zasłynęło starannie wybieranymi, ambitnymi tytułami. *** Wojciech Szot: Po co wam to było? Agata Chmielecka: Gdy ogłosiliśmy, że otwieramy wydawnictwo, napisał do nas Piotr Marecki z Ha!artu z nie do końca żartobliwym komentarzem: „Wyrazy współczucia". Filip Fierek: Poraziła mnie ta brutalna szczerość. Teraz wiem, że Marecki miał rację. Chcieliśmy do końca życia utrzymać się z...

Jest "coś" w Siembiedzie – pomyślałem – co wynosi go ponad polską sztampę literacką, te wszystkie książki z nazwiskami drukowanymi na okładce dużymi literami. *** Choć zazwyczaj jak diabeł wody święconej unikam lektury książek w rodzaju "dziesiąta powieść z cyklu o…", tak po Siembiedę sięgnąłem zaintrygowany jego "Gołoborzem", dobrze skonstruowaną historią o dwóch skłóconych rodzinach, którym wypadło żyć w położonej w Górach Świętokrzyskich wsi. Powieść świetnie żongluje sensacyjną narracją i polską historią, która odcisnęła nie lada piętno na bohaterach książki. Jest "coś" w...

Nową redaktorką naczelną dwumiesięcznika "Książki. Magazyn do Czytania" zostaje Agata Żelazowską‑Cieśla, zastępczyni redaktora naczelnego "Gazety Wyborczej". Wojciech Szot, dziennikarz działu kultury "Gazety Wyborczej", obejmuje funkcję redaktora prowadzącego działu "Książki" w "Gazecie Wyborczej" oraz magazynu. *** - Nie stawiam na rewolucję, a ewolucję w kierunku stworzenia - w ramach serwisu Wyborcza.pl - ważnego miejsca do dyskusji o literaturze, które będzie otwarte na różnorodne głosy. Bardzo ważna jest dla mnie kontynuacja najlepszych tradycji magazynu "Książki", który jest...

Praca nad tym tekstem nie należała do łatwych - redaktor Kurkiewicz oberwał chyba pięcioma wersjami artykułu. Bo rzeczywistość wokół nas się zmienia, a lektura “[Nie]Dziennika” Jacka Poniedziałka przypomniała mi w ostatnich tygodniach, że czytamy to, co chcemy przeczytać, a nie to, co zostało napisane. Z historii o “queerowym dziedziczeniu” zrobiła się opowieść o niequeerowej przemocy i sposobach jej reprodukowania. O przejrzystości przemocy i jej sankcjonowaniu w imię sztuki. Z innej jeszcze strony jest to opowieść o nieumiejętności, a może nawet niemożliwości ucieczki przed patriarchalnym...

W najnowszych Książki. Magazyn do czytania piszę w mikrorecenzji o "Bestiariuszu nowohuckim" Elżbiety Łapczyńskiej, może ją dostrzezecie pomiędzy reklamami, choć najbardziej mi zależy byście dostrzegli i dostrzegły książkę, bo warto.

-

W tej naszpikowanej znaczeniami, rytmicznej, muzycznej prozie Łapczyńska jakby przy okazji, choć konsekwentnie, pokazuje warunki, w których żyli skoszarowani pracownicy i pracownice Nowej Huty, obnażając niewinność założycielskiego mitu. To oskarżenie, które zdolny jest unieść tylko liryczny bestiariusz. Jak w “bestiariuszach” bohaterów fantasy, tak i tu jest...

W najnowszych Książki. Magazyn do czytania piszę o “Rzeczach osobistych” Karoliny Sulej, książce, którą powinni przeczytać wszyscy, którzy dla filmu, teatru czy fikcji tworzą wizje obozów - nie było jednolicie, nie wszystkie pasiaki wyglądały jak z taśmy produkcyjnej, wyobraźnię ograniczyliśmy, bo tak łatwiej. A jak było?

---

Karolina Sulej z niezwykłą sprawnością, ale i delikatnością i czujnością przeprowadza czytelników i czytelniczki przez historię wspólnej egzystencji ludzi i przedmiotów w strasznych czasach, ale i w tych, które z nich się narodziły.

Chudy mężczyzna na rysunku prezentuje...

W nowych "Książkach. Magazynie do czytania" znajdziecie portret Anandy Devi, który z wielką przyjemnością mi się pisało. --- Trois-Boutique to niewielka miejscowość na południu Mauritiusu, wyspy położonej na Oceanie Indyjskim. Tu, w 1957 roku w rodzinie drobnego plantatora trzciny cukrowej przyszła na świat Ananda Devi, pisarka, której twórczość bywa zestawiana w jednej z linii z J.M. Coetzeem czy Toni Morrison, a entuzjastycznie pisze o niej inny noblista, J.M.G. Le Clézio. Jak zawsze z opóźnieniem, ale szczęśliwie - nadrabiamy w Polsce lekcję literatury najnowszej. W ciągu roku...

Pożarłem dzisiaj zamiast obiadu. Rudniańską poznałem dzieki "Snom o Hiroszimie", która to książka bardzo mi się spodobała, bo mało u nad udanych mariaży powieści obyczajowej z artystyczną. W "RuRu" znajdziecie cymesiki, pięknie rozegrane tło historyczne i mądrą opowieść o życiu. Kilka znaków więcej na ten temat w nadchodzących @ksiazki_magazyn_do_czytania Przeczytałem dobrą książkę i jeszcze mi za to ktoś zapłaci. Uwielbiam takie interesy. #zdaniemszota #joannarudniańska #ruru #nisza

Post udostępniony przez Zdaniem Szota (@zdaniem_szota) Kwi 8, 2020 o 10:53 PDT